Portret A. P. Gianniniego


Ten portret Stefan Norblin malował w dziwnych okolicznościach. Kiedy przybył z rodziną do San Francisco w 1946 roku – szukał zleceń, które wprowadzą go w świat znaczących twórców. Jednak Amadeo Giannini był trudnym modelem. Norblin wielokrotnie przychodził do niego w trakcie pracy aby dyskretnie robić szkice, gdyż bankier nie bardzo chciał pozować.

A.P. Giannini, pędzla S. Norblina

A.P. Giannini, pędzla S. Norblina

Kim był wybrany model?
Amadeo Pietro Giannini (1870-1949), był synem włoskich emigrantów, urodzonym w San Jose, w Kalifornii. Zbudował zachodnie bankowe imperium oraz stworzył narodowy system bankowy dla zwykłych (nie biznesowych) klientów – udzielał pożyczek imigrantom nawet wówczas, kiedy inne banki odmawiały. Był nazywany „bankierem ameryki”. Awanturnicze i niezwykłe losy jego rodziców przełożyły się na jego osobowość, zdolną do podejmowania dużego ryzyka w swoim zawodzie. Już jako młody chłopiec, Giannini odnosił sukcesy w sprzedaży biznesowej. Rozczarowany typowymi praktykami bankowymi swojej ery – opierającymi się na udzielaniu pożyczek i usługach bankowych tylko zamożnym klientom – założył Bank Włoski w San Francisco, w październiku 1904 jako instytucję dla „szarych ludzi”, gdyż wszystkie inne banki nie obsługiwały ciężko pracujących imigrantów. Oferował on tym pomijanym klientom konta oszczędnościowe oraz pożyczki, nie kierując się przy tym ilością posiadanych przez nich pieniędzy, ale ich charakterem. Po katastrofie trzęsienia ziemi jaka nawiedził miasto w 1906 r. Giannini natychmiast założył bank tymczasowy, zebrał depozyt pieniężny, udzielał pożyczek, i ogłosił wszem i wobec, iż San Francisco podniesie się z gruzów. Oparł swój biznes na otwartości i zaufaniu, co pozwoliło mu stać się szanowaną i godną zaufania postacią w życiu publicznym. Bank Włoski rozprzestrzenił się na całą Kalifornię, przełamując amerykańską tradycję „banków dla bogatych”. Klientami Gianniniego byli Jugosłowianie, Rosjanie, Meksykanie, Portugalczycy, Chińczycy, Grecy oraz grupy imigrantów innych narodowości. W połowie lat 20. XX wieku bank Gianniniego był trzecim co do wielkości bankiem w kraju. W 1928 roku, Giannini połączył swój bank z ogromnym holdingiem Transamerica Company. W 1930 roku uformował Bank Amerykański, który w istocie stał się największym bankiem stanów zjednoczonych. Miarą jego sukcesu może być fakt, iż Bank oparł się wielkiej depresji, finansując wielkie przemysłowe i rolnicze przedsięwzięcia jak również kalifornijski przemysł filmowy, a nawet Most Golden Gate. Kiedy Giannini zmarł 3 VI 1949 r. w wieku 79 lat, miliony zwykłych obywateli przybyły na jego pogrzeb.

Książka poświęcona Gianniniemu wydana 5 lat po jego śmierci. Reprodukcja obrazu Norblina przedstawia  nieznaną wersję obrazu.

Książka poświęcona Gianniniemu wydana 5 lat po jego śmierci. Reprodukcja obrazu Norblina przedstawia nieznaną wersję obrazu.

Stefan Norblin wytrwale tworzył szkice do portretu (dlatego powstało kilka wersji obrazu), aż do śmierci bankiera. Wtedy to obraz Gianniniego pędzla Norblina zaistniał w prasie, m.in. w magazynie Time. Według przekazów rodzinnych portret zawisł także w centrali banku. Znane i do dziś zachowane trzy portrety bankiera należały najpierw do syna artysty Andrew Norblina, który przekazał je następnie do The Polish Arts and Culture Foundation w San Francisco. Od 2012 roku, dzięki dotacji MKiDN, znajdują się w zbiorach Muzeum Regionalnego w Stalowej Woli. Zachowane portrety przybliżają sposób malowania Stefana Norblina – od olejnego szkicu, po skończony obraz.

Trzy portrety A.P. Gianniniego (obecnie w zbiorach Muzeum Regionalnego w Stalowej Woli)

Trzy portrety A.P. Gianniniego (obecnie w zbiorach Muzeum Regionalnego w Stalowej Woli)

Ten wpis został opublikowany w kategorii Wpisy. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *